Extatosoma Tiaratum

Powrót

Hodowla

Trudność hodowli [x][x][  ][  ][  ]
Długość życia Samica 9 – 17 miesięcy | Samiec 6 – 9 miesięcy
Pożywienie Eukaliptus (w naturze), jeżyna, malina, dąb, leszczyna, bluszcz
Wielkość terrarium 35cm wysokość, 20cm szerokość
Wilgotność Średnia: 30 – 60% rH
Temperatura 18 – 25 °C
Wentylacja Dobra – jedna ściana terrarium przewiewna
Podłoże Dowolne
Oświetlenie Brak wymagań
Obrona Delikatny zapach
Zobacz w sklepie

Opis

Extatosoma tiaratum szerzej znany w Polsce jako Straszyk australijski jest popularnym i łatwym w hodowli owadem wywodzącym się z Australii. Efektowny wygląd przypominający suche liście, szeroko dostępny pokarm oraz łagodne usposobienie powodują że jest to gatunek polecany początkującym hodowcom.


Samica

  • Duży masywny straszyk, długość ciała 11 – 16 cm.
  • Barwa: głownie odcienie brązu ale zdarzają się osobniki żółte, zielone a nawet białe (więcej poniżej w ciekawostkach).
  • Dużo małych kolców na całym ciele (kolce od spodu są miękkie).
  • Krótkie czułki ok. 2 cm.
  • Malutkie skrzydełka.
  • Odwłok grubości kciuka.
  • Wypustki na nogach przypominające uschnięte liście.

Samiec

  • Długość ciała 8 – 10 cm.
  • Budowa o wiele zgrabniejsza od samicy.
  • Do osiągnięcia dorosłej formy przypomina samice.
  • Długie czułki.
  • Dobrze rozwinięte skrzydła.
  • Są ciemniejsze od samic, zawsze w kolorach brązu.
  • Trzy przyoczka na głowie.
  • Wypustki na nogach podobne do tych u samicy.

Larwy

  • Średniej wielkości ok. 1,5 cm.
  • Głowa czerwona a tułów czarny, po kilku dniach od wyklucia brązowieją.
  • Po pierwszym linieniu można rozróżnić płeć.
  • Świeżo wyklute larwy są bardzo szybkie i aktywne, biegają po terrarium przez kilka dni.

Jaja

  • Ok. 5 x 5 mm.
  • Owalny kształt, lekko spłaszczone.
  • Kolor od bardzo jasnego beżu do ciemnego brązu w zależności od diety samicy i wykształcenia embrionu.
  • Powierzchnia gładka i błyszcząca.
  • Wyraźne, wystające wieczko zawiera część jadalną dla mrówek (więcej w ciekawostkach na dole).

Reprodukcja

  • Straszyki australijskie są zdolne zarówno do reprodukcji płciowej jak i partenogenicznej (bez samca).
  • Po ok. tygodniu od ostatniej wylinki dorosła samica jest gotowa do zapłodnienia.
  • Bez względu na to czy do niego doszło, samica zaczyna składać jaja po ok. 3 tygodniach.
  • Średnio 2 – 3 jaja dziennie.
  • Samica zamachem odwłoku zrzuca jaja na ziemie.
  • Stosunki bywają częste, trwają przeciętnie kilka godzin a samiec pozostaje na samicy nawet 3 doby.
  • Zdarza się że na samicy naraz będzie się znajdować kilka samców, nie przeszkadzających sobie nawzajem.

Inkubacja

  • Trwa średnio od 4 do 5 miesięcy w temperaturze 20 – 23 °C.
  • Wilgotność pomiędzy 60 a 80% rH.
  • Na wilgotnym piasku, wermikulicie lub ręcznikach papierowych.

Rozwój

  • Samice dojrzewają przez ok. 4 – 5 miesięcy (6 wylinek), samce ok. 3 – 4 miesiące (5 wylinek).
  • Samice żyją do roku, samce do 5 miesięcy.

Zachowanie

  • Świeżo wyklute larwy są bardzo aktywne i dużo biegają.
  • Uspokajają się po kilku dniach, kiedy zaczną jeść.
  • Starsze osobniki są bardzo spokojne.
  • Niemniej kiedy poczują się zagrożone często próbują spaść na ziemie.
  • Jeżeli straszyk był w tym czasie w ręce może wywrócić się na grzbiet i zacząć “turlać” na wszystkie strony, łatwo go wtedy upuścić.
  • Straszyki te często powijają swój odwłok do góry, ma to imitować skorpiona i odstraszyć potencjalne zagrożenie.
  • Zaniepokojony straszyk australijski może próbować złapać palec hodowcy miedzy kolce na swoich tylnych odnóżach, są one jednak zbyt małe by wyrządzić jakąkolwiek krzywdę.
  • Samce potrafią latać, robią to jednak rzadko.
  • Określone zachowania są bardzo indywidualne, jeden straszyk będzie łatwo panikował inny sam będzie wchodzić na rękę.
  • Samce łatwo odczepiają sobie nogi nawet w dorosłej formie, u samic to prawie nie występuje.
  • Straszyk australijski nie strzela żadna niebezpieczną substancją, jednak kiedy się go trzyma można wyczuć lekki, specyficzny zapach (porównuje się go nieraz do: starych opon, karmelu, sera) wydobywający się z gruczołów obronnych zlokalizowanych z tyłu głowy.
  • Gatunek ten uwielbia zwisać do góry nogami (jeszcze bardziej upodabniając się do suchych liści).

Wskazówki w hodowli

  • Podstawy hodowli
  • Łatwy w hodowli gatunek. Dla osób dla których jest on pierwszym doświadczeniem ze straszykami, polecamy zacząć od larw w stadium przynajmniej L2, co pozwala ominąć najtrudniejszy etap.
  • Larwy L1 tego gatunku cechuje pewna nieduża śmiertelność rzędu 10 – 20%, pomimo zapewnienia dobrych warunków. L2 w górę są już dużo bardziej odporniejsze.
  • Jest jeden zasadniczy powód który powoduje że wielu ludzi spotyka się ze znacznie wyższą śmiertelnością: wilgotność. Praktycznie każdy hodowca który ma z nimi problem trzyma je w 60 – 100% rH. Straszyki australijskie są sucholubne, u nas już L1 są w terrarium gdzie panuje 40 – 60% czyli prawie zero pryskania i podlewania.
  • Innym powodem jest stres wynikający z przeludnienia. Liczba larw L1 nie powinna przekraczać 10 na litr pojemnika i to przy dużej ilości roślin dla zwiększenia powierzchni. Typowe objawy przeludnienia to: utraty kończyn, złe przechodzenie linień, niewyjaśnione umieranie pojedynczych osobników.
  • Straszyk australijski ma zakodowane dążenie do jak najwyższego punktu w pierwszych kilku dniach po wykluciu. Można to wykorzystać przy ich przenoszeniu.
  • Najlepszą metodą do przenoszenia ich jest lekkie puknięcie by je ożywić, i podstawienie im reki lub palca nad głowę, od razu będą chciały się złapać.
  • W internecie sporo można znaleźć informacji na temat złej genetyki spowodowanej wieloletnim chowem wsobnym, o ile nie negujemy tego że powoduje to pewne problemy, tak jednak jest zdecydowanie zbyt często używane jako wytłumaczenie podstawowych zaniedbań. Zły pokarm i wilgotność to główne powody wysokiej śmiertelności straszyków australijskich.

Ciekawostki

  • Straszyk australijski w środowisku naturalnym często wykorzystuje mrówki z rodzaju Leptomyrmex sp. do inkubowania swoich jaj. Wieczko jajka zawiera jadalną część przyciągającą mrówki, które po jej zjedzeniu, zanoszą resztę jaja jako odpad do wypiska w swoim mrowisku. W takim miejscu jajko ma idealne warunki do poprawnego rozwoju. Kiedy larwa się wykluje stara się jak najszybciej wydostać, zanim zaalarmuje mieszkańców.
  • Małe lawy posiadają zdolność chodzenia po wodzie.
  • Dorastając w bliskim sąsiedztwie porostów, samica zmienia kolor na biały. Niestety traci go z ostatnią wylinką.
  • Samice karmione leszczyną i przebywające w podwyższonej wilgotności mogą zmienić kolor na zielony.
  • Tubylcze ludy z Papui nowej gwinei zjadają występującego tam bliskiego kuzyna straszyka australijskiego – extatosoma popa.

Źródła

 

Powrót