Spinohirasea bengalensis

Powrót

Hodowla

Trudność hodowli  [x][x][x][  ][  ]
Pożywienie  Jeżyna, dąb, róża, bluszcz, ognik, dziurawiec
Wielkość terrarium  25 cm wysokość, 15 cm szerokości
Wilgotność  Wysoka: 60 – 80% rH
Temperatura  20 – 25 °C
Wentylacja  Dobra – jedna ściana terrarium przewiewna
Podłoże  Dowolne
Oświetlenie  Brak wymagań
Obrona  Kolce
Do sklepu

Opis

Straszyk bengalski czyli Spinohirasea bengalensis to pięknie ubarwiony i bardzo kolczasty owad pochodzący z centralnego Wietnamu. Stosunkowo prosty w hodowli, ten nieduży straszykowaty na pewno nie sprawi problemów osobą które poradziły sobie już z australijskim.


Samica

  • Straszykowata budowa ciała.
  • Długość ciała 6 – 7 cm.
  • Górna część ciała zielona w stylu moro.
  • Jasno czerwona linia po bokach owada oraz od spodu tułowia.
  • Odwłok od spodu beżowy.
  • Mnóstwo twardych (ale nie ostrych) kolców na całym owadzie, zwłaszcza na grzbiecie.
  • Długie antenki.
  • Wyraźnie dłuższe tylne odnóża.

Samiec

  • Podobny do samicy tylko dużo smuklejszy.
  • Ok. 4,5 cm długości.
  • Jaskrawsze kolory od samicy.
  • Odwłok zakończony czarnym narządem kopulacyjnym.

Larwy

  • Ok. 1,5 cm długości.
  • Po wykluciu ciemno brązowe w barwie, z czasem jaśnieją do beżu.
  • Białe końcówki antenek.
  • Płeć rozróżnialna od L2.

Jaja

  • Okrągłe,  o zmiennej wielkości od 1,5 x 1,5 mm do 3 x 3 mm.
  • Ciemno brązowe, prawie czarne.
  • Matowe.
  • Ciężko dostrzec wieczko.

Reprodukcja

  • Rozmnażają się płciowo.
  • Zbliżenia są częste, samiec długo pozostaje na samicy.
  • Samica zaczyna składać jaja po miesiącu od ostatniego linienia.

Inkubacja

  • Trwa średnio 5 miesięcy w temperaturze 20 – 23 °C.
  • Wilgotność powietrza pomiędzy 70 a 80% rH.
  • Na wilgotnym piasku, wermikulicie lub ręcznikach papierowych.
  • Odrobina zasuszonego mchu na jajach ułatwia larwą wykluwanie się.
  • Duży procent wykluć, bliski 80%.

Rozwój

  • Samice dojrzewają przez średnio 3 miesiące, samce w 2,5 miesiąca.

Zachowanie

  • Zarówno larwy jak i dorosłe są dość oporne w przenoszeniu, lubią tkwić w miejscu i trzeba się sporo postarać by je zachęcić do ruchu.
  • Młode larwy lubią udawać martwe.
  • Spinohirasea bengalensis lubi najpierw obgryzać gałązki liści, co przeważnie prowadzi do sporej ilości marnowanego jedzenia. Dobrze sprawdza się dla niego bluszcz, który jest na tyle twardy że owad nie może odciąć liści.

Wskazówki w hodowli

  • Podstawy hodowli
  • Spinohirasea bengalensis to dość łatwy gatunek, trochę trudniejszy od straszyka australijskiego.
  • Mają duże wymagania co do wilgoci, na dnie terrarium powinien znajdować się wiecznie mokry ręcznik papierowy.
  • Wentylacja powinna być dobra (jedna ściana terrarium całkiem przewiewna) aby dobrze utrzymywać wilgoć ale nie doprowadzać do rozwoju pleśni.
  • Drobne gatunki nie powinny być trzymane w jednym terrarium z dużymi.
  • Istnieją dwie odmiany tego gatunku pochodzące z innych części Wietnamu. Zwykła będąca w hodowlach od 2003 r. Oraz z oznaczeniem “Bach Ma” która po raz pierwszy pojawiła się w 2012 r. Profesjonalni hodowcy powinni starać się nie mieszać tych odmian, my posiadamy Spinohirasea bengalensis “Bach Ma” 🙂

 

Powrót